
استان زنجان
16 ژوئن 2024
استان سمنان
1 مارس 2025
استان سیستان و بلوچستان در یک نگاه
استان سیستان و بلوچستان پس از استان کرمان به عنوان دومین استان پهناور کشور در جنوب شرقی ایران واقع است. این استان با حدود ۱۸۰٬۷۲۶ کیلومتر مربع وسعت کمابیش اندازه کشور سوریه بزرگی دارد و بیش از ۱۱ درصد وسعت ایران را دربرمیگیرد. استان سیستان و بلوچستان از دو منطقه متمایز تشکیل گردیده است. منطقه بلوچستان با ۱۷۲۳۰۵ کیلومتر مربع وسعت و از شهرستانهای زاهدان، خاش، سراوان، ایرانشهر، نیکشهر، چابهار، سرباز، کنارک، دلگان، زابلی، سیب وسوران، قصر قند، فنوج، تشکیل میگردد.منطقه سیستان نیز شامل شهرستانهای زابل، زهک، نیمروز، هامون و هیرمند میباشد و ۱۵۹۱۷ کیلومترمربع مساحت دارد. مجواری استان با کشورهای افغانستان و پاکستان با وجود بازارهای مصرف بی رقیب از یک سو و شرایط خاص حاکم بر آن کشورها از سوی دیگر، این استان را از اهمیت بسیاری برخوردار ساخته است.
تاریخچه استان
استان سیستان و بلوچستان در جنوبشرقی ایران واقع شده و تاریخچهای غنی دارد. این منطقه در دورههای باستانی، همچون هخامنشیان و ساسانیان، اهمیت ویژهای داشت و محوطه باستانی شهر سوخته نشاندهنده زندگی شهری در دوران پیش از تاریخ است. با ورود اسلام، این استان تبدیل به مرکز علم و دانش شد و تحت تأثیر حکومتهای محلی مانند صفاریان و غوریان قرار گرفت. امروزه، سیستان و بلوچستان به خاطر تنوع قومی و فرهنگی، منابع طبیعی و مسائل اجتماعیاش مهم است. جاذبههای گردشگری آن شامل کویر لوت و آثار تاریخی زابل نیز شناخته شدهاند.
جغرافیای استان
استان سیستان و بلوچستان با وسعت ۱۸۰٬۷۲۶ کیلومتر مربع، دومین استان بزرگ ایران است. این استان از شمال به خراسان جنوبی و افغانستان، از شرق به پاکستان و افغانستان، از جنوب به دریای مکران و از مغرب به کرمان و هرمزگان محدود میشود. با ۱۱۰۰ کیلومتر مرز خاکی و ۳۰۰ کیلومتر مرز آبی، بهعنوان یک نقطه ترانزیتی مهم اهمیت دارد.شمال استان سیستان و بلوچستان به آبرفتهای رودخانه هیرمند وابسته است که در زمان پرآبی بزرگترین دریاچه آب شیرین جهان را میسازد. همچنین، کوه خواجه تنها ارتفاع بلند منطقه است و نزد اهالی قداست دارد.دشت سیستان در اقلیم بیابانی، سالیانه کمتر از ۶۵ میلیمتر بارش و بیش از ۵۰۰۰ میلیمتر تبخیر دارد که خشکی شدید محیط را به همراه دارد. کاهش آب هیرمند میتواند خشکسالیهای مضر ایجاد کند و بادهای صد و بیست روزه نیز به تشدید خشکی کمک میکنند.

آب و هوا
استان سیستان و بلوچستان به لحاظ اقلیمی در ناحیه بیابانی و خشک قرار دارد و میتوان آن را به چند بخش تقسیم کرد:
آب و هوای بیابانی:
مناطق ایرانشهر، زابل و باهوکلات با کمبود بارش و دماهای بالا.
آب و هوای نیمه بیابانی:
شهرستانهای زاهدان، خاش، سراوان و چابهار که رطوبت بیشتری دارند و شرایط بهتری برای زندگی و کشاورزی فراهم میکنند.
نیمه بیابانی معتدل:
ناحیه کوهستانی بم پشت و مناطق اطراف آن، با زمستانهای سرد و اقلیم معتدلتر.
میزان بارش معمولاً بین ۷۰ تا ۱۳۰ میلیمتر در سال است که در صورت بارشهای شدید، ممکن است موجب سیل شود. در تابستان، دما در ایرانشهر و زابل به ۵۰ درجه سانتیگراد میرسد، در حالی که حداقل دما در زاهدان و خاش به ۷ تا ۸ درجه سانتیگراد زیر صفر میرسد.
در نواحی جنوبی و ساحلی، دما بین ۱۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد است و رطوبت نسبی بین ۵۰ تا ۹۵ درصد شرایط مناسبی برای تولید محصولات گرمسیری فراهم میآورد.
بادهای موسمی و نوسانات دما نیز به تنوع جغرافیایی و اکوسیستمی منطقه کمک کردهاند.
مرکز استان
زاهِدانْ یکی از کلانشهرهای ایران و مرکز استان سیستان و بلوچستان است. این شهر در منطقهٔ بلوچستان قرار دارد. نام پیشین شهر «دزدآب» بوده که در زمان رضا شاه به «زاهدان» تغییر یافتهاست. زاهدان از سمت شمال به شهرستان زابل و، از سمت جنوب به شهرستان خاش، از سمت شرق به کشورهای افغانستان و پاکستان و از سمت غرب به شهرستان فهرج منتهی میشود. آب و هوای زاهدان در بیشتر روزهای سال گرم و خشک است. شبهای تابستان آب و هوای این شهر رو به سردی میگراید. آب آشامیدنی زاهدان لولهکشی آب شیرین است و از طریق انتقال آب از شهرستان زابل تأمین میگردد. زاهدان به جهت مرزی بودن، از موقعیت استراتژیک جغرافیایی و تجاری و نظامی و شرایط خاص برخوردار است؛ به گونهای که از یکسو راهآهن پاکستان که از مرز میرجاوه وارد ایران میشود و از سوی دیگر راهآهن سراسری ایران به این شهر منتهی میشود؛ و از سوی دیگر در نزدیکی به میل سه جانبهٔ ایران و پاکستان و افغانستان قرار دارد.شهر تبریز، میزبان مشاهیر ادبی، هنری، تاریخی و سیاسی بسیاری است و همچنین اماکن و بناهای تاریخی بسیاری را در خود جای داده است. ارگ تبریز، مسجد کبود، بازار تبریز (بزرگترین بازار سرپوشیدهی جهان و ثبت یونسکو)، کاخ شهرداری تبریز و کاخ استانداری که متعلق به دوره بین دو جنگ جهانی اول و دوم هستند و همچنین مساجد و خانههای قدیمی، تنها گوشهای از جاذبههای تاریخی این منطقه به شمار می آیند.
زابل
زابل یکی از شهرهای تاریخی و کهن استان سیستان و بلوچستان است که در شمال این استان و نزدیکی مرز افغانستان قرار دارد. این شهر در مجاورت دریاچه هامون واقع شده و از گذشته به عنوان مرکز تمدن سیستان شناخته میشده است. زابل با داشتن آثار تاریخی چون قلعه رستم، شهر سوخته و کوه خواجه، جلوهای ارزشمند از فرهنگ و تاریخ ایران را به نمایش میگذارد. مردم زابل با آداب و رسوم ویژه، موسیقی محلی و صنایع دستی زیبا شناخته میشوند. کشاورزی و دامداری نیز از مهمترین فعالیتهای اقتصادی این منطقه است که به زندگی مردم رونق میبخشد.
زابل به عنوان خاستگاه آسباد (بادگیرهای سنتی) شناخته میشود و از باد به عنوان منبع انرژی استفاده میکند. هیرمند از نامهای کهن این منطقه است که در تاریخ به نامهایی چون زرنکا و سکستان شناخته شده و در گذشته تپههای ماسهای و رسوبات دریایی داشته است.
خاش
شهرستان خاش با مزارع برنج، نخیلات، میوه های سردسیری و گرمسیری و رودخانه های جاری، یکی از دیدنی ترین شهرهای کویر است. شهری که در استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته و روستاهای سرسبز و زیبایی دارد.شهرستان مرزی خاش در مرکز استان سیستان و بلوچستان است که تا زاهدان 180 کیلومتر فاصله دارد. دهخدا در لغت نامه اش درباره معنی خاش می نویسد: خاش: خوش آب و هوا. خاش یا خوش در زبان فارسی به معنی مادر زن است. که البته بعید به نظر می رسد این معنی دوم درباره شهر خاش صدق کند!خاش امروزی در نزدیکی شهر قدیمی خاش قرار دارد که تاریخ پیدایش آن به پیش از حکومت نادرشاه میرسد.
چابهار
شهر چابهار، یکی از شهر های بندری در جنوب کشور ایران و یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان می باشد که در نزدیکی دریای مکران و اقیانوس هند واقع شده است و اسکله واقع در آن این امکان را دارد تا کشتی های اقیانوس پیما بتوانند در آن پهلوگیری نمایند. موقعیت جغرافیای این شهر به گونه ای می باشد که نزدیک ترین راه دسترسی کشور های ترکمنستان، افغانستان، تاجیکستان، قرقیزستان، قزاقستان و ازبکستان به آب های آزاد را فراهم کرده است. موقعیت جغرافیایی مهم و راهبردی بندر چابهار باعث شده است که سرمایه گذاری های بسیار زیادی مانند؛ تاسیس و ساخت اسکله، افزایش دادن قابلیت بارگیری های کشتی های اقیانوس پیما، تاسیس راه آهن به سمت آسیای میانه، ساخیک فرودگاه بین المللی و… در آن صورت پذیرد. شهر چابهار علاوه بر موقعیت بازرگانی بسیار مهمی که دارد، جاذبه های گردشگری و تفریحی بسیار زیادی دارد که باعث جذب گردشگران بسیار زیاد از داخل و خارج از ایران شده است.
ایرانشهر
اين شهر در قسمت مرکزى بلوچستان در فاصله ۳۶۵ کيلومترى زاهدان واقع شده است. ايرانشهر يکى از شهرهاى قديمى ايران است که قبلاً فهره يا فهرج ناميده مىشد. در «اوستا» از اين شهر به نام «پهله» يا «پهره» نام برده شده است. معرب اين دو کلمه فهره به معناى شهر بزرگ است که نشان مىدهد اين مکان در قديم مرکزيت داشته و يکى از بزرگترين شهرهاى بلوچستان و ايران بوده است. به همين جهت آن را همواره با پسوند شهر ذکر کردهاند. ايرانشهر در زمان حمله اسکندر ، منطقهاى آباد و سرسبز بود و مورخين ايرانى نوشتهاند که اگر آب و علف و خرماى پهرگ به داد قشون اسکندر نرسيده بود ، حتى کسى زنده باقى نمىماند.
جاذبههای طبیعی
سیستان و بلوچستان با وسعت بیش از ۸۷۰ هزار کیلومتر مربع، جاذبههای طبیعی بینظیری را در خود جای داده است. این استان که در مرز پاکستان و افغانستان قرار دارد، دارای تضادهای طبیعی و زیباییهای خاصی است. در ادامه به برخی از جاذبههای طبیعی سیستان و بلوچستان اشاره میکنیم.



ساحل مکران
در ساحل مکران شما با یکی از جذابیت های سیستان و بلوچستان روبرو هستید که در دسته مکان های بسیار مهم این منطقه است. بد نیست بدانید که در کتاب تاریخی هرودوت نام سواحل مکران به عنوان یکی از استان های قرار گرفته در کشور ایران قید شده. سواحل مکران که از جمله دیدنی های چابهار به حساب می آیند به طور دقیق از قسمت شرق بندرعباس شروع می شوند و تا قسمت جنوب غرب پاکستان ادامه پیدا می کنند.
بندر چابهار تنها بندر اقیانوسی کشور ماست که در این سواحل قرار گرفته و به همین دلیل موقعیت استراتژیک بسیار ویژه و خاصی دارد.
تالاب هامون
هامون را یکی از با اهمیت ترین جذابیت های سیستان و بلوچستان و همچنین زیستگاه های کشور می دانیم که از جمله منابع مهم طبیعی در اقتصاد و کشاورزی مردم سیستان و بلوچستان است. بعد از دریاچه های ارومیه و خزر، رتبه سوم بزرگترین تالاب ایران و هفتمین تالاب جهان به هامون اختصاص یافته است. بد نیست بدانید که نیمی از این تالاب در استان کرمان و نیمه دیگر آن در استان سیستان و بلوچستان و البته به طور دقیق در شهرستان زابل واقع شده. در حالت کلی تالاب هامون از چند دریاچه تشکیل شده که حجم آب هر کدام از آنها در فصول مختلف سال متغیر است.
ساحل چابهار
بندر چابهار تنها بندر اقیانوسی است که به اقیانوس هند و دریای عمان دسترسی دارد. جنوبی ترین بندر سیستان و بلوچستان بندر چابهار است که دو ساحل صخرهای بسیار زیبا و منحصر به فرد نیز دارد. یکی از این سواحل بسیار شلوغ، مواج و پر هیاهوست و در آن به وضوح می توانید گردشگرانی شاد را ببینید که در کنار امواج ۱۵ متری این ساحل از تفریحات خود لذت می برند. ساحل دیگر اما بسیار ساکت و آرام است که در آن افراد محلی و همینطور گردشگران مشغول به انجام کارهای روزانه و ماهیگیری برای رزق و روزی خود هستند
جاذبههای تاریخی و فرهنگی
سیستان و بلوچستان یکی از استانهای ایران با تاریخ و فرهنگی غنی است. این استان به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص و تنوع اقوام، جاذبهها و مکانهای تاریخی و فرهنگی متعددی دارد. در ادامه به برخی از این جاذبهها اشاره میشود



شهر سوخته
شهر سوخته سیستان تا زابل ۵۰ کیلومتر و تا زاهدان ۱۷۰ کیلومتر فاصله دارد و با نام های دیگری مانند شهر علم یا شهر هنر نیز شناخته می شود. علت آن نیز این است که در این شهر ابزار های علمی و همین طور هنری فراوانی کشف شده است. نکته جالب اینجاست که در این شهر به هیچ عنوان شما اسلحه یا مهمات جنگی نخواهید دید که این نشان دهنده آرامش حاکم بر این شهر و صلح طلب بودن مردمان آن است.
قلعه چهل دختر
قلعه چهل دختر زابل که در روستای کوه خواجه و در شهرستان زابل واقع شده است. این قلعه را به دوره ساسانیان نسبت داده اند که بر روی یک سکوی بزرگ سنگی واقع شده و این سکو نیز از کنار هم قرار گرفتن سنگ های رسی تشکیل شده است. علت نامگذاری این قلعه به نام چهل دختر داستانی است که مدت ها مردم آن را روایت کرده اند و بر طبق آن در این مکان چهل دختر با یکدیگر در صلح و آرامش زندگی می کردند که صدای شادی و قهقهه آنها تا فرسنگ ها دورتر از قلعه شنیده می شده،
قلعه رستم
قلعه رستم بعد از شهر سوخته در زمره جاذبه های پر طرفدار تر این شهر است. همانطور که می دانید نام این قلعه را به نام معروف ترین و خوش نام ترین پهلوان سیستان یعنی رستم نام گذاری کرده اند. مکان این قلعه به طور دقیق در ۷۰ کیلومتری جنوب غرب زابل است که در منطقه ای تاریخی به نام محوطه حوضدار قرار گرفته است. در این محوطه شما به راحتی می توانید آثار تمدن های قدیمی و باستانی دیگری را نیز تماشا کنید، که بر همین اساس این منطقه را یکی از مناطق مهم تاریخی ایران می دانند.



ارگ جلال آباد
ارگ جلال آباد است که در انتهای دوره قاجاریه و در اوایل دوره حکومت پهلوی ساخته شده است. مکان ارگ در شهرستان زابل و منطقه روستای جلال آباد جانمایی شده و عملکرد اصلی آن به زمانی برمیگردد که سیستان و بلوچستان طبیعتی بکر و سرسبز داشته.کاربری ارگ جلال آباد مانند قلعه رستم، علاوه بر حفاظت و تامین امنیت، مسکونی نیز بوده که همین امر اهمیت این ارگ را صد چندان کرده است. در سال ۱۳۸۳ دولت تصمیم به مرمت این ارگ گرفت و بعد از آن در شهریور ماه آن را در دسته آثار ملی ایران ثبت کردند. اکنون ارگ جلال آباد یکی از مکان ها و جاذبه های سیستان و بلوچستان محسوب میشود که هر ساله گردشگران فراوانی را از داخل و خارج از کشور به خود فرا می خواند.
قلعه بمپور
قلعه بمپور از جاذبههای تاریخی استان سیستان و بلوچستان در شهرستان ایرانشهر و شهر بمپور است. گرچه اهالی شهر بمپور و روستاهای اطراف زمان ساخت این قلعه را دوره حکومت افشاریان میدانند، کارشناسان قدمت قلعه بمپور را دوران ساسانیان و اشکانیان تخمین میزنند. قلعه بمپور در گذشتههای دور از مهمترین مراکز نظامی در بلوچستان بوده است و تا دوره سلجوقیان نیز از آن استفاده میشد.قلعه بمپور روی تپهای مصنوعی به ارتفاع ۸۰ متر قرار دارد و از سه بخش «دیوارها، برجها و درها»، بخش «مسکونی» و بخش «استقرار حاکمان» تشکیل میشود. در گذشته چاهی سنگفرش و عمیق میان محوطه این قلعه قرار داشت که سربازان را زمان محاصره قلعه بمپور به بیرون از آن هدایت میکرد.
دره نگاران
دره نگاران یکی از جاهای دیدنی سراوان در سیستان و بلوچستان است. این دره باستانی در کوه سیاهان در شمال شهرستان سراوان قرار دارد. در دره نگاران مجموعهای از سنگنگارههایی با شکل انسان و حیوان به چشم میخورند که باستانشناسان قدیمیترین نگارهها را مربوط به هزارههای چهارم تا هشتم پیش از میلاد میدانند.دره نگاران در نزدیکی روستای «ناهوک» قرار دارد. اهالی این روستا از نگارههای این دره با نام «سنگ پیر گوران» یاد میکنند و این نقوش را متعلق به زرتشتیان میدانند. در میان نقوش انسانی دره نگاران تصاویری از مبارزه انسانها حک شده است و نقاشیهای حیوانات شامل جانورانی مانند بز، گاو وحشی و شتر میشوند. دره نگاران لقب «بزرگترین نگارخانه سنگی ایران» را دارد.
غذاهای محلی
غذاهای محلی سیستان و بلوچستان تنوع و خاصیتهای ویژهای دارند و عمدتاً تحت تأثیر اقلیم و فرهنگ بلوچ و سیستانی قرار دارند. در ادامه برخی از مشهورترین غذاهای محلی این استان را معرفی میکنم:



چنگالی
بلوچ ها از میهمان خود با دسر چنگالی پذیرایی می کنند و البته چنگالی پای ثابت سفره های افطار نیز هست. این غذای مقوی مخلوطی از آب، آرد، خرما و روغن حیوانی است. برای تهیه ابتدا آب و آرد را مخلوط کرده و از خمیر حاصل تکه ای به ضخامت یک سانت برداشته و در تابه می اندازند تا کمی خود را بگیرد و از خامی خارج شود. سپس تکه های آماده را در ظرفی خرد کرده خرماها را به آن افزوده آنقدر ورز می دهیم تا خمیر و خرما کاملا در هم مخلوط شده و قابل تشخیص نباشد. در این مرحله کمی پیاز را در روغن محلی تفت داده و به مخلوط اضافه کرده و دوباره ورز می دهیم. اگر تمایل داشتید می توانید چنگالی را با بادام یا پسته تزئین کنید.
پکوره
ماه مبارک رمضان در بین اقوام سیستانی و بلوچ از اهمیت ویژهای برخوردار است و پکوره یکی از غذاهای محبوب این ماه است. علاقه مردم به پکوره به حدی است که پخت آن در خانه کافی نیست و بازارها داغ میشود. این غذای پرطرفدار در کشورهای همسایه مانند افغانستان، پاکستان و هند نیز طبخ میشود.
برای تهیه پکوره، آب و خمیر مایه را مخلوط میکنیم تا عمل بیاید. سپس پیاز خرد شده، گشنیز، فلفل، تخم گشنیز و ادویه را اضافه میکنیم. آرد گندم و آرد نخودچی را با نمک مخلوط کرده و با مایه خمیر و مخلوط پیاز ترکیب میکنیم.
دیگچه
دامداری یکی از پیشه های اصلی قوم لوچ است بنابراین بسیاری از غذاهای این منطقه بر پایه گوشت به خصوص گوشت بز است. دیگچه یا تنورچه غذای لذیذ و اصیل است که یا به تنهایی و یا به همراه پلو سرو می شود. برای طبخ دیگچه یا تنورچه ابتدا گوشت را به قطعات خیلی بزرگ تقسیم می کنند. سپس هر قطعه را به سیخی از جنس چوب نخل کشیده و وقتی تنور آماده شده و زغال ها کاملا داغ شد در درون تنور قرار می دهند تا کاملا پخته شود. گاهی برای نرم تر شدن گوشت یک ظرف آب هم در میانه تنور قرار داده می شود.



کشک زرد
کشک زرد یکی از غذاهای سنتی سیستان و بلوچستان است و در بین مردم این منطقه محبوبیت زیادی دارد. این غذا را از کشک زرد زابلی تهیه میکنند و آنقدر حجیم و مقوی است که شامل یک وعده کامل غذایی میشود. کشک زرد را بیشتر در وعده صبحانه و در هوای سرد پاییز و زمستان سرو میکنند. مواد اصلی این غذا شامل کشک زرد، پیاز و آب گوشت است و ظاهری شبیه یک سوپ غلیظ دارد که به صورت تیلیت مثل آبگوشت خورده میشود. از این غذا برای درمان بیماریهایی مثل ورم معده، اسهال، یبوست، فشار خون استفاده میکنند.
تباهگ
یکی از غذاهای سنتی سیستان و بلوچستان است. در گذشته که وسایل منجمد کردن و نگهداری مواد غذایی نبوده، مردم مجبور بودند مواد خرابشدنی را به روشی نگهداری کنند. مردم سیستان برای نگهداری گوشت که فرآورده اصلی آنان بوده، آن را به نمک و پودر انار آغشته کرده و در آفتاب خشک میکردند. وقتی هم می خواستند آن را بپزند، نیم ساعت در آب میجوشاندند و سپس به روش دلخواه طبخ میکردند. معمولاً این گوشت را به روش دمپخت درست میکنند .
تنورچه
یکی از محبوبترین غذاهای محلی سیستان و بلوچستان است که در مهمانیها هم پخته میشود. همانطور که از نام این غذا برمیآید، تنورچه یک غذای کبابی است. این غذا به دو روش پخته میشود. در روش اول، گوشت یک بره کامل را با ادویههای خاصی مزهدار کرده و درون تنور میگذارند. در روش دوم، تکههای گوشت را به سیخی از جنس چوب درخت نخل میزنند و بهطور عمودی درون تنور قرار میدهند.
آداب، رسوم و فرهنگ
آداب، رسوم و فرهنگ سیستان و بلوچستان غنی و متنوع است و تحت تأثیر تاریخ، جغرافیا و اقوام مختلف این منطقه قرار دارد. در ادامه برخی از ویژگیهای فرهنگی و آداب و رسوم این استان به تفکیک بیان میشود.



چوب بازی
چوب بازی یکی از بازیهای سنتی در نوروز ایرانی در سیستان و بلوچستان است. در این بازی، هر بازیکن دو چوب در دست دارد و دایرهای تشکیل میدهند. سازهای همراه این بازی، دهل و سرنا هستند. در ابتدا ریتم آهنگ کند است، اما به تدریج تندتر میشود و حرکات بازیکنان سریعتر میگردد.بازیکنان با حرکات نمایشی به یکدیگر ضربه میزنند و اگر غافل شوند، چوب طرف مقابل به بدنشان میخورد. این بازی بخشی از آداب و رسوم مردم این منطقه است و در نوروز در شهرهای مختلف اجرا میشود. چوب بازی نمادی از فرهنگ وغنای بلوچها و توانمندیهای باستانی آنان است.
لباس بلوچی
بخش دیگر از هویت مهم منطقه سیستان و بلوچستان لباس بلوچی است که مورد توجه بسیاری از گردشگرها است. لباس بانوان و دخترهای بلوچی یکی از زیباترین لباس های محلی ایران به شمار می رود. معمولا این لباس از یک شلوار و پیراهن است که با هنر سوزن دوزی طرح های جالب و بی نظیر هندسه ای بر روی آن دوخته شده است. معمولا رنگ قرمز را زنان بلوچی برای لباس خود بیشتر استفاده می کنند. مردها هم یک شلوار و یک پیراهن معمولی دارند که رنگ های آن سفید، طوسی، آبی کمرنگ است که هیچ تزیینی هم ندارد. جالب است بدانید که برای مهمانی هایشان از جلیقه بر روی پیراهن استفاده می کنند. دوختن پوشاک بانوان و شیوه سوزن دوزی این منطقه یکی دیگر از بخش های آداب و رسوم سیستان و بلوچستان به شمار می رود که نظر گردشگرهای بی شماری به خود جذب کرده است.
عید نوروز
در میدان های بزرگ معمولا فقط مردها نوازندگی می کنند و تعدادی از پسرها و مردها رقص بلوچی را انجام می دهند. رقص بلوچی یکی از آداب و رسوم مردم سیستان و بلوچستان است که امروزه مورد توجه علاقه بسیاری از مردم شناس ها قرار گرفته است. به هنگام نوروز معمولا قهر ممنوع است و در این استان رسم بر این است که حتما با کسی که کدورت دارید آشتی کنید. البته این سنت مختص کل ایران است اما بلوچی ها به این مورد اهمیت ویژه ای می دهند وجشن سال نو را به جشن آشتی و صلح هم تبدیل کرده اند.












